Wprawdzie kopczyki usypane z gliny nie są tak widowiskowe jak egipskie piramidy, ale najstarsza jama grobowa z kurhanie oznaczonym numerem 3/1 datowana jest na 2900 lat przed Chrystusem, co czyni ją starszą od piramidy Dżesera uważanej za najstarszą (datowaną na ok. 2650 p.n.e.) z egipskich grobowców faraonów.
Geoportal
Kurhany można obejrzeć na słynnej mapie geoportal.gov.pl, co pozwala zobaczyć między innymi, że są położone na wypłaszczeniu wzniesienia Pogórza Dynowskiego:
Te lepiej widoczne są przebadane, zrekonstruowane, a postawione przy nich tablice informacyjne przybliżają nam ich historię. Więcej informacji na temat tych kopców można znaleźć w Rocznikach Przemyskich wydanych przez Towarzystwo Przyjaciół Nauk w Przemyślu (owe periodyki naukowe są też dostępne w Bibliotece Cyfrowej na stronie internetowej TPN-u). Poniżej udostępniam mapki zaczerpnięte z wspomnianych roczników. Badania archeologiczne omawianych kurhanów przeprowadziła pani Ewa Sosnowska.
Spacerkiem po cmentarzysku
Zapraszam na współczesny spacer po starożytnym cmentarzysku. Zdjęcia uwieczniają przebadane już i zrekonstruowane kurhany. A nasza wędrówka odbywa się w Dzień Zaduszny, gdyż (jak wiadomo) w owym wyjątkowym czasie dostęp na inne cmentarze dla wielu był utrudniony.
Zaczynamy od kurhanu, który wprawdzie oznaczony jest jako stanowisko nr 4, ale idąc od parkingu (wjazd do lasu jest zabroniony) bardzo szybko do niego docieramy:
Do następnych dwóch musimy przejść spory kawałek. Jednak spacer można sobie uprzyjemnić choćby zbieraniem grzybów czy kontemplacją pięknej przyrody:
Kolejne kurhany znajdują się w odległości dwudziestu metrów od siebie. Można do nich dotrzeć, idąc przez las wydeptaną ścieżką lub podążając wzdłuż drogi. Najpierw docieramy do mogiły przebadanej w 2001 roku, w której oprócz pochówku z kultury ceramiki sznurowej mamy też dwa z późniejszego okresu:
Drugi kurhan, oznaczony jako 3/1, jest najstarszym ze znanych w Polsce pochodzących z kultury ceramiki sznurowej: